روزی که مامان بابا متوجه حضور یه فرشته شدند

سلام به دختر گلم، عزیز دلم، مامان فدای تو بشه
امروز که این یادداشت ها رو واست می نویسم تو یک ماه و نیمه هستی و موقعی که این یادداشت ها رو می خونی نمی دونم چند سالته حتما خانومی شدی واسه خودت بهر حال امیدورام به لطف خدا دختر خوب و سالم و صالحی شده باشی. دوست دارم این یادداشت ها رو زمانی بخونی که تو اوج جوونیته.
امیدوارم یه روز خدا این لطف مادر بودن که به من داده به تو هم عطا کنه تا بفهمی چه طعم شیرینی داره و البته مسئولیت سنگین.
می خوام خاطراتم رو از وقتی بنویسم که هنوز نمی دونستم که تو رو باردار هستم و عید سال 93 بود؛ قرار شد با عمو همایون و خاله زیبا و کیارش بریم کرمانشاه و بعد چند روز بریم سرعین ویلای بابا حسین پیش اونا. خیلی پر خور شده بودم و خوابم هم زیاد. ولی چون عید بود فکر می کردم واسه حال و هوای فروردینه. با اینکه کلی تو مسافرت تکاپو داشتم و حتی واسه عکس از یه ارتفاع پریدم! ولی از اونجا که میگن؛ " گر نگهدار من آن است که من میدانم شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد." خدا هم تو رو واسه من نگه داشت.
15 فروردین بود که وقتی از سفر مسافرت برگشتیم مامان بابا متوجه شدن یه فرشته کوچولو تو راه دارن.
این عجیبترین و قشنگترین حس دنیاست که یه پدر و مادر در این موقع دارن. بابا آرش به همه اطلاع داد. به مامان زیبا و بابا صادق، مامان جون و بابا حسین به خاله ها و دایی به عمه ها و عموها. همه کلی خوشحال شدن.یک ماه و نیمه که مامان تو رو داره ولی تازه فهمیده و حس کنگی داره. مادر شاید یک کلمه باشه ولی عزیزم وقتی حسش میکنی احساس مسئولیت و با خودش میاره.
اولین کار مراقبت از نخودچی خودم بود؛ این اسمم خاله ثری واست گذاشته


روزی که مامان بابا متوجه حضور یه فرشته شدند 